...Μέχρι τις 00.28πμ περίπου, περνούσε τραίνο every minute, στην κυριολεξία. Κάπου εκεί κοιμηθήκαμε. Και νωρίς το πρωί πάλι τα ίδια...
-Θα τους κάνω ένα ξεγυρισμένο review όταν γυρίσουμε, δεν θα τους λυπηθώ καθόλου!
-Είσαι έτοιμη; Σήμερα θα κάνουμε τον γύρο του Λονδίνου.
-Ευτυχώς που προνοήσαμε και τα σκάσαμε στο tour city sightseeing, το λεωφορείο hip hop, απ'αυτό τέλος πάντων, να μας πάει παντού.
-Έλα, ήρθε!
-Που πας; Θα κάτσεις πάνω με τέτοιον καιρό; Θα βρέξει!
-Άμα δεν γίνω μούσκεμα, δεν πάω κάτω. Έλα πάρε.
-Τι να την κάνω;
-Θέλω να με βγάλεις φωτογραφία!
-Μόνο μία,ε;
-Εμμ, όχι.
Πρώτη φορά που επισκέφθηκα το Λονδίνο, και δεν μου άρεσε καθόλου. Δεν θα ήθελα να ξαναπάω. Και να με πλήρωναν. Καλά, αυτό εξαρτάται από το χρηματικό ποσό. Ίσως έπαιξε ρόλο το ότι ήμουν πολύ κρυωμένη, άϋπνη και με κούρασε όλο αυτό. Οι αποστάσεις τεράστιες, αν δεν χρησιμοποιηθεί το λεωφορείο, το μετρό (Underground) είναι απαραίτητο-αλλά και πανάκριβο, περίπου 2,30£ ανά διαδρομή.
Η κίνηση στον δρόμο καλύτερα θα έπρεπε να θεωρείται ακινησία, μιας και το μποτιλιάρισμα είναι σχεδόν μόνιμο (καλύτερα το μετρό...).
Και ο κόσμος...πολύς κόσμος... Στο πεζοδρόμιο περπατάς, σε σκουντάνε όλοι.
Αυτά είναι τα αρνητικά.
Τα θετικά είναι ότι πρόκειται για μια πόλη με πολλά μνημεία, πάρκα, εξαιρετικά μουσεία, και η μοναδική μέχρι τώρα ευκαιρία για να δει κάποιος τα κλεμμένα ελληνικά μάρμαρα του Παρθενώνα. Αν είστε τυχεροί και τα δείτε, γιατί στην δική μας περίπτωση, "The gallery is closed until further notification".
