The whole 9 yards (years)

Μου πήρε παραπάνω από 9 χρόνια μέχρι να κάνω πραγματικότητα ένα μικρό όνειρο.

Η wish list 2013, έγραφε -μεταξύ άλλων-, "Ίδρυση μικρής συντεχνίας από φίλους που "φτιάχνουν" και είναι άνεργοι". 

Εντάξει, δεν ίδρυσα ακριβώς συντεχνία, αλλά έφτιαξα το etsy.com ομότιτλο μαγαζάκι μου. Στο οποίο φιλοξενώ και δημιουργήματα φίλων και αυτό είναι κάτι που μου αρέσει πολύ.

Πέρασα πολλά αυτά τα χρόνια.

Lost the love of my life. My best friend. My soul. My dogs, one by one. 

Όπως ξαφνικά ξεκίνησα να γράφω, κάπως έτσι και σταμάτησα. 

Απλά οι λέξεις δεν σχημάτιζαν πια προτάσεις στο μυαλό μου, οι σκέψεις μου στροβιλίζονταν μέσα μου, μη μπορώντας να τις ελέγξω.

But I'm still here.

Ακόμα προσπαθώ.

New friendships, new job...

And the dream came true.

(ήθελα να το μοιραστώ μαζί σας)

Καλώς ήλθατε και πάλι στο Projects... By Stavrou.

E-87

E-87

E-84 - 86

E-86 

E-85

E-84

E-77-83

E-83

E-82

E-81

E-80

E-79

E-78

E-77

E-75-76

Ε-76

Ε-75

E-74

E-74

E-73

E-73

E-71-72

E-72

E-71

E-69-70

E-70

E-69

E-63-68

E-66

E-64

E-63

E-60-61

E-61

E-60 

Leave nothing behind: Made from Oats, Part 1

Συνταγή 1: Φυτικό γάλα βρώμης

Υλικά: Νιφάδες βρώμης, 1 φλυτζ. Ζεστό νερό, 4 φλυτζ. Εκχύλισμα Βανίλιας (σε σκόνη), 1 κ.γ (προαιρετικά) Καστανή ζάχαρη, 1 κ.σ. (προαιρετικά)

**Η συνταγή είναι από το Vegan In Athens, και την βρήκα από εδώ.

Έχουμε και λέμε:

1. Ρίχνουμε στο μπλέντερ τις νιφάδες βρώμης, μαζί με το νερό, και χτυπάμε μέχρι να πολτοποιηθούν.
2. Με ένα σουρωτήρι (το ιδανικότερο θα ήταν με τουλουπάνι) στραγγίζουμε το γάλα.
3. Προαιρετικά ρίχνουμε την ζάχαρη-βανίλια, και ανακατεύουμε καλά για να διαλυθεί.
4. Αποθηκεύουμε σε αποστειρωμένο γυάλινο μπουκάλι και το διατηρούμε στο ψυγείο. 

*Διατηρείται maximum 3 μέρες, καθώς δεν είναι παστεριωμένο.

**Διατηρώ τον πολτό νιφάδων βρώμης σε τάπερ στο ψυγείο, και φροντίζω να το χρησιμοποιήσω σύντομα! 

Left-overs: 1 φλυτζ. πολτού νιφάδων βρώμης. 

Συνταγή 1.2: Μπισκότα με βρώμη, και γέμιση της αρεσκείας μας

Υλικά: Το 1 φλυτζ.πολτού νιφάδων βρώμης (από το φυτικό γάλα βρώμης),

*Για ευκολία στην αναλογία υλικών, 2&1/2 φλυτζ. πολτού βρώμης

αντιστοιχούν στα παρακάτω υλικά.*

Βούτυρο, 200gr

Μαύρη ζάχαρη, 1 φλυτζ.

Ζάχαρη, 1/2 φλυτζ.

Αυγά, 2

Γάλα, 1 κ.σ.

Βανίλια, 1 κ.γ.

Αλεύρι, 1&3/4 φλυτζ.

Μαγειρική σόδα, 1 κ.γ.

Αλάτι, 1 κ.γ.

Σοκολάτα, 1-2 φλυτζ. / Ξηροί καρποί / κλπ.

**Η συνταγή είναι από το Cookpad, και την βρήκα από εδώ.

Έχουμε και λέμε:

1. Σε μεγάλο μπωλ, ανακατεύουμε το βούτυρο και τις ζάχαρες μέχρι το μείγμα να γίνει κρεμώδες.
2. Προσθέτουμε τα αυγά, το γάλα και την βανίλια, και συνεχίζουμε το ανακάτεμα.
3. Στο αλεύρι προσθέτω την σόδα και το αλάτι.
4. Ρίχνω το μείγμα αλεύρι-σόδα-αλάτι στο κρεμώδες μείγμα, και συνεχίζουμε το ανακάτεμα.
5. Ρίχνω τον πολτό βρώμης και τα λοιπά πρόσθετα (σοκολάτα/ξηροί καρποί/ κλπ), ανακατεύουμε καλά.
6. Πλάθουμε μπαλίτσες, τις απλώνουμε σε ταψί με χαρτί ψησίματος, με απόσταση μεταξύ τους, γιατί το μείγμα απλώνει, και ψήνουμε για 9 min στους 180 βαθμούς κελσίου.

*Διατηρούνται σε αεροστεγώς κλεισμένη συσκευασία. 

Left-overs: 0

0,33€ για μια μέρα

Πήγα στο smarket, για να πάρω γάλα. 

Γάλα για μια ημέρα στην ουσία, αφού σκοπεύω να ψωνίσω όλα τα αναγκαία του μήνα, μεθαύριο. Οπότε, κοίταζα να πάρω το πιο φθηνό. 

Και μετά σκέφτηκα: "γιατί να ξοδέψω έστω και 0,33€ για γάλα (συμπυκνωμένο-είπαμε, γάλα για μια μέρα, μου κάνει και το συμπυκνωμένο που θα βγάλει ποσότητα όσο ένα ποτήρι του νερού), και να μην περιμένω δύο μερούλες ακόμη, να πληρώσω 0,90€(το ελάχιστο) και να πάρω 1 λίτρο γάλα (τουλάχιστον), που θα κρατήσει και για εβδομάδα; Ναι, αυτό θα κάνω. Λίγη υπομονή ακόμα". 

Έτσι λοιπόν, κίνησα να φύγω από το smarket, κι εν μέρει αισθανόμουν καλά, ότι εξοικονόμησα, και δεν σπατάλησα, 0,33€ για μια μέρα. 

Προς την έξοδο μου όμως, (αναπόφευκτα) πέρασα ανάμεσα από τους διαδρόμους, τα ψυγεία... και άθελά μου, κοιτούσα να δω τι καινούριο υπάρχει, αν έχει αλλάξει κάτι, ή τις τιμές. Κι εκεί συνειδητοποίησα, ότι στα αυστηρά πλαίσια "λιτότητας" που εγώ ή ίδια έθεσα στον εαυτό μου, προκειμένου να πετύχω τους στόχους μου (να βγουν δηλ. τα έξοδα του σπιτιού, των σκυλιών, τα ιατρικά κλπ), έχω στερηθεί πάρα πολλά πράγματα, μικρά και μεγάλα, μικρές καθημερινές απολαύσεις, ακόμα και βασικές ανάγκες δικές μου. Όπως ένα γιαούρτι με φρούτα. Ή τα αγαπημένα μου δημητριακά. Κάλτσες. Εσώρουχα. Ρούχα. Περιποίηση του εαυτού μου. Κάποια έξοδο απλά για να περάσω καλά.

Έβλεπα τους άλλους να ψωνίζουν το κάτι τις, που -προφανώς- χρειάζονται, και αναρωτήθηκα πόσο καιρό έχω να νιώσω "πλήρης".

"Λογικέψου. Δεν ήρθε η ώρα ακόμα να "ανοιχθείς". Έχεις μπροστά σου πολλά έξοδα", η λιτότητα διέκοψε την αναπόληση.

Αυτό που πρέπει όμως να συνεχίσω να "δουλεύω" με τον εαυτό μου, είναι να μην νιώθω τύψεις όταν αγοράζω κάτι που μου χρειάζεται, ας είναι και μια καραμέλα. (Πόσο μου λείπουν οι αγαπημένες μου καραμέλες βουτύρου!) Γιατί όλα χρειάζονται. Δεν θα καταρρεύσει η οικονομία μου αν αγοράσω μια καραμέλα. Άχρηστη δεν θα πάει, θα την μασουλήσω. (Ούτως ή άλλως, άπειρες φορές έχω διαπιστώσει ότι μπορεί να προσπαθώ να "εξοικονομώ" στα πολύ μικρά πράγματα, και να νομίζω ότι το πέτυχα, αλλά τελικά αργότερα τυχαίνει να χρειαστεί να δαπανήσω πολλά περισσότερα).

Αντίθετα, παγιδεύω τον εαυτό μου, περιορίζοντας ακραία τις ανάγκες μου.

Κι όλα αυτά, εξαιτίας ενός γιαουρτιού με γεύση και κομματάκια φράουλας. Ατιμούλικο!

Να μην ισοπεδωθούν τα Άγραφα από αιολικές εγκαταστάσεις! (Avaaz.org petition)

Γιατί είναι σημαντικό;

Να μην ισοπεδωθούν τα Άγραφα από αιολικές εγκαταστάσεις! 

Ζητούμε από τον Πρωθυπουργό της Ελλάδας Αλέξη Τσίπρα, τον Υπουργό Περιβάλλοντος και ενέργειας Γιώργο Σταθάκη, τον αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σωκράτη Φάμελλο να ακυρώσει τις δύο Άδειες Εγκατάστασης Αιολικών Σταθμών πάνω στην Ιστορική κορυφογραμμή της ΝιάλαςΑγράφων με αρ.πρωτ.ΑΠΠΕΚ/Γ/Φ17.2134/οικ.173623 και ΑΠΠΕΕΚ/Γ/Φ17.1962/ΟΙΚ.173624 

Υπογράφουμε για να διαφυλάξουμε το ορεινό φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλοντων Αγράφων ως πολύτιμο αγαθό για την παρούσα και τις μελλοντικές γενεές. 
Ο ορεινός όγκος της Πίνδου, στην καρδιά του οποίου βρίσκονται τα Άγραφα, είναι μια από τις καθαρότερες περιοχές της Ευρώπης. Η ήπια ανάπτυξη της περιοχής με έμφαση στον εναλλακτικό τουρισμό, την κτηνοτροφία και άλλες παραδοσιακές δραστηριότητες είναι η μόνη βιώσιμη προοπτική για να ανακάμψουν οι ανθρώπινοι πληθυσμοί και να συμβάλλει η περιοχή στο μέτρο των δυνατοτήτων της στην εθνική οικονομία. 
Οι δυο μεγάλες εγκαταστάσεις ανεμογεννητριών πρόκειται να κατασκευαστούν στις απάτητες κορυφές των Αγράφων στο μεγαλύτερο ως τώρα υψόμετρο της Ελλάδας και παγκοσμίως σε 1600 με 2000 μέτρα (!!!) σε μια ανόθευτη και προστατευόμενη περιοχή Natura, με ανυπολόγιστες αρνητικές συνέπειες. Αν πραγματοποιηθεί αυτό το έργο είναι η απαρχή της ισοπέδωσης της καρδιάς της Νότιας Πίνδου καθώς είναι οι πρώτες μιας σειράς αιολικών εγκαταστάσεων που καλύπτουν το 80% (!) των κορυφογραμμών από την Ευρυτανία μέχρι και την Αργιθέα!. 
Για την μεταφορά των τεράστιων ανεμογεννητριών, μακριά από κατάλληλα οδικά δίκτυα και γραμμές μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργεια θα απαιτηθεί διάνοιξη ατέλειωτων δρόμων και κατασκευή εναέριων γραμμών υψηλής τάσης μέσα σε πυκνά ελατοδάση και παρθένα αλπικά λιβάδια, σε εδάφη με μεγάλες κλίσεις και ποτάμια, με τεράστιες συνέπειες στο τοπίο και στην ελάχιστα μελετημένη πανίδα και χλωρίδα της περιοχής. Τμήμα δε της γραμμής μεταφοράς Υψηλής Τάσης μήκους 3,8 χιλιομέτρων διατρέχει το «τοπίο ιδιαίτερου φυσικού κάλλους» (ΤΙΦΚ) της περιοχής Λίμνης Πλαστήρα εισάγοντας τον κίνδυνο πυρκαγιάς σε περιοχές που μέχρι τώρα δεν γνώριζαν σοβαρούς τέτοιους κινδύνους. 
Οι δεσμεύσεις της χώρας ως προς την διαφύλαξη του φυσικού περιβάλλοντος υπονομεύονται καθώς στο παρθένο ορεινό οικοσύστημα ζουν όλα τα μεγάλα θηλαστικά της Ελλάδας και σχεδόν όλα τα σπάνια προστατευόμενα είδη αρπακτικών. Η περιοχή προστατεύεται από την Ελληνική και Ευρωπαϊκή νομοθεσία με ζώνες ειδικής προστασίας ορνιθοπανίδας. Πλήθος φορέων και πολιτών αντιτίθεται κάθετα, αλλά η δίψα για επενδύσεις ωθεί την πολιτεία να δέχεται τέτοιες εγκληματικές πρακτικές. Οι περιβαλλοντικές μελέτες είναι ελλιπέστατες, αντίγραφα συνήθως άλλων μελετών και σχεδόν ποτέ δεν τηρούν αυτά που δεσμεύονται. 

Δεν θα επιτρέψουμε την καταστροφή των Αγράφων στο όνομα μιας δήθεν «πράσινης ανάπτυξης»! 

enallaktikos.gr

Offroader.gr

Κατελάνος & Περίχωρα

Windmills failures

Πως στήνεται μια ανεμογεννήτρια


Υπογράφουμε εδώ: Να μην ισοπεδωθούν τα Άγραφα από αιολικές εγκαταστάσεις! (Avaaz.org petition)



(Πηγή: Να μην ισοπεδωθούν τα Άγραφα από αιολικές εγκαταστάσεις! Save Agrafa (South Pindus) )


*English following

We must not allow Agrafa ridge, the heart of southern Pindos mountains, to be flattened by wind turbines!

We ask the Greek Prime Minister Alexis Tsipras, the Minister of the Environment and Energy Giorgos Stathakis, the Deputy Minister of Environment and Energy Socrates Femmelos to cancel the two permits for the Installation of wind stations on the Historical Ridge of Niala Agrafa with the number Α.Α.Π.Ε.Κ / Γ / Φ17 .2134 / dom.173623 and APPEEK / C / F17.1962 / ΟΙΚ.173624

We, the undersigned require the continued preservation of the mountainous natural and cultural environment of Agrafa as a valuable asset for the present and future generations.

The mountainous area of ​​Pindos, in the heart of which is Agrafa, is one of the cleanest areas of Europe. Sustainable development in this area should include the expansion of eco- tourism, livestock farming and other traditional activities so as to offer the prospect of a recovery in the human population to and eventually to become a net contributor to the economy.

The two large wind turbine installation are to be built on the unspoiled peaks of Agrafa at the highest altitude for wind turbines anywhere in the world, at 1,600 to 2,000 meters (!!!) in a clean and protected Natura area, which will have incalculable negative consequences. If this work is done, it will be the beginning of the flattening of the heart of South Pindos as these first series of wind turbines cover 80% (!) of all ridges from Evritania to Argithea !

The transport of huge wind turbines, far away from any existing roads and electricity supply, will require the opening of endless roads and construction of high-voltage overhead lines in the dense pine forests and virgin alpine meadows, in landscapes with large slopes and rivers. This will have a catastrophic effect upon the landscape and upon the rare flora and fauna of the area. A section of the 3.8 km high-voltage transmission line will run through the "landscape of special natural beauty" (LOSB) of Lake Plastira area, facing the risk of fires in areas that until now were not susceptible to such serious hazards.

The country's commitments to preserving the natural environment are being undermined, as all the great mammals of Greece and almost all the rare and protected predators live in the virgin mountainous ecosystem. The area is protected under Greek and European legislation as a sanctuary for birdlife. Many organizations and citizens vehemently oppose this plan , but the thirst for investment is driving the state to accept such criminal destruction. The environmental studies are incomplete, usually copies of older studies, and are not worthy of their name.

We will not allow the destruction of Agrafa in the name of a supposedly "green development"!

Network of Guardians and Citizens for the Protection of Agrafa

Citizens' Movement for the Protection of the Evritanian Environment

Sign here:  Save Agrafa (South Pindus) from windturbines!

http://www.enallaktikos.gr/ar39929el-i-alwsi-twn-agrafwn-erxetai-o-armagedwnas-twn-ellinikwn-voynwn.html#.WvGXVAzUnd0.facebook 

http://www.offroader.gr/x/index.php/environment-gr/3313-ypografike-i-alosi-ton-anatolikon-agrafon 

https://katelanos.blogspot.gr/2018/05/aioliki-energeia-elpida-sotirias-i-sovarotati-apeili-gia-tin-fysi-.html 

https://www.youtube.com/watch?v=MVHzfUWul2Y

https://www.youtube.com/watch?v=-WdYrSHnCnA

Leave nothing behind: Made from Orange, Part 4

Συνταγή 4: Μπάρες δημητριακών (με σοκολάτα, ταχίνι, ξηρούς καρπούς & πορτοκάλι)

Εδώ χρησιμοποίησα τις φλούδες πορτοκαλιού που είχαν περισσέψει από το λικέρ πορτοκάλι με ούζο (λυπήθηκα να τις πετάξω), κι έτσι τις θρυμμάτισα στο multi (όσο θρυμματίζονται).

Η γεύση είναι ισορροπημένη.

*Αν και οι φλούδες προέρχονται από το λικέρ πορτοκάλι, η αίσθηση του αλκοόλ είναι ελάχιστη έως μηδαμινή. Αλλά το ίχνος του πορτοκαλιού είναι αισθητό.

**Η συνταγή είναι του Άκη Πετρετζίκη, και την βρήκα από εδώ. Βγάζει περίπου 20 κομμάτια.

Υλικά: 

450gr Ταχίνι

200gr Μέλι

200gr Σοκολάτα κουβερτούρα (ή με υψηλή περιεκτικότητα σε κακάο)

230gr Ξηρούς καρπούς (εκ των οποίων 80gr Cranberry-και τα υπόλοιπα 150gr διάφοροι, ολόκληροι ή θρυμματισμένοι)

200gr βρώμη

150gr δημητριακά 

+φλούδες πορτοκαλιού (μόνο το πορτοκαλί μέρος)

Έχουμε και λέμε:

1. Ζεσταίνω το μέλι σε φούρνο μικροκυμάτων για 30sec (ώστε να μπορέσουμε να το χρησιμοποιήσουμε όλο και να μην κολλήσει στο μπωλ).

2. Ανακατεύω το ταχίνι με το μέλι σε ένα μεγαλύτερο μπωλ, ίσα-ίσα να αναμειχθεί ομοιογενώς. Όχι πολύ, γιατί "σφίγγει" γρήγορα. 

3. Λιώνω την σοκολάτα σε φούρνο μικροκυμάτων (στα 800w για 2min σκεπασμένη με μεμβράνη -εγώ δεν έβαλα μεμβράνη γιατί το φοβήθηκα, αλλά μάλλον είναι απαραίτητη γιατί αλλιώς η σοκολάτα γίνεται εύκολα κάρβουνο)- ή σε μπεν μαρί (με υπομονή και δεξιοτεχνία).

4. Ρίχνω την λιωμένη σοκολάτα και τις θρυμματισμένες πορτοκαλόφλουδες στο μείγμα ταχίνι-μέλι, και ανακατεύω.

5. Προσθέτω την βρώμη, και τους ξηρούς καρπούς. Ανακατεύω με σπάτουλα-μαρίζ.

6. Προσθέτω τα δημητριακά και συνεχίζω το ανακάτεμα-σχεδόν ζύμωμα- με το χέρι. Το μείγμα είναι ευχάριστο, δεν κολλάει στα χέρια. (Τα δημητριακά είναι απαραίτητα, γιατί "τραβάνε" τα περιττά υγρά του μείγματος και "στέκεται" σωστά η μπάρα)-(παθούσα καθώς δεν είχα και δεν έβαλα).

7. Τέλος, απλώνω μεμβράνη σε ένα ταψί 20x30cm, ρίχνω το μείγμα, πασπαλίζω με λίγα ακόμα δημητριακά, σκεπάζω πλήρως με την μεμβράνη, και αφήνω το ταψί στο ψυγείο για 3-4h περίπου, για να σφίξει.

8. Κόβω σε ισομερή κομμάτια πάχους περ. 5cm.

Left-overs: 0

Το μπριάμ

-"Μην φας τα καρότα.. δεν έβρασαν καλά. Θα τα ξαναβάλω αργότερα μόνα τους να βράσουν".
-"Καλά. Ούτως ή άλλως δεν τρώω βραστά λαχανικά".
-"...τι...;;;"
-"Δεν τρώω βραστά λαχανικά".
-"Κι εγώ έφτιαξα μπριάμ, το πρώτο μου μπριάμ για σένα...".
-"Έξι χρόνια είμαστε μαζί, δεν ήξερες ότι δεν τρώω βραστά λαχανικά;"
-"..Είχα μια ελπίδα ότι αν τα μαγειρέψω, θα τα έτρωγες...".

...

Κι έβρασα μόνα τους τα καρότα, αλλά αυτό που κατάφερα ήταν να αποχρωματιστούν. Μαλάκωσαν μεν, αποχρωματίστηκαν δε. Έχετε ξαναδεί λευκά καρότα; Εγώ όχι. 
Οπότε τα καρότα ήταν για πέταμα. Ούτε η Μαλού δεν τα άγγιξε.
Και που λέτε, έφτιαξα το πρώτο μου μπριάμ. Ακολούθησα την συνταγή από το βιβλίο "Φοιτητής και στην Κουζίνα" (Βίκυ Σμυρλή), το οποίο εξηγεί με πολλή υπομονή τα συστατικά μιας κουζίνας. Αρκετά απλογραμμένη η συνταγή, παρόλα αυτά, πάλι κάπου έχασα την σειρά. Φυσικά παρέκαμψα τις οδηγίες: αντί για 4 πατάτες έβαλα...δεν θυμάμαι. Πάνω από 6. Ίσως και 8. Και πάλι καλά δηλαδή, αφού ο συγκάτοικός μου από το μπριάμ δεν τρώει βραστά λαχανικά, τι μένει να φάει; πατάτες. Έβαλα περίπου 2 καρότα κομμένα σε ροδέλες-περίπου γιατί οι καροτοροδέλες ήταν ήδη στην κατάψυξη και δεν μπόρεσα να τις συνθέσω αναλογικά σε δύο φυσιολογικά καρότα. Κι έβαλα ακριβώς 2 κολοκύθια, όπως έλεγε η συνταγή μου. Σάλτσα, κρεμμύδι και τα λοιπά.
Εύκολο το μπριάμ, λοιπόν. 
Τώρα έχουν μείνει στην κατσαρόλα μόνο τα κολοκύθια, που ομολογώ ότι φαίνονται πολύ ωραία. Αλλά τα φοβάμαι λίγο, λόγω της πρόσφατης δυσάρεστης εμπειρίας μου με τηγανιτά κολοκυθάκια-τσάκισα ένα ολόκληρο πιάτο, το πρώτο και το τελευταίο-, και ήμουν για μια εβδομάδα, αγκαλιά με την λεκάνη, χαπακωμένη και τέζα στο κρεβάτι.
Πως να ξαναεμπιστευθείς κολοκύθι μετά από αυτό;

Την επόμενη φορά θα κάνω το μπριάμ στον φούρνο. 

Και στα δικά σας.

∙~∙

In the σιφώνι

Χτες το βραδάκι έφτιαχνα ένα κολιέ.
Κατέληξε σε τραγωδία.
Πήγα να προβάρω το μήκος στον καθρέφτη του μπάνιου-ο μαναδικός κοντινός καθρέφτης- και χάνω τον έλεγχο της ελεύθερης άκρης....
...και πέφτουν όοοοοολες οι χάντρες και όοοοολα τα μαργαριταράκια στο σιφώνι.........

Τις βλέπω με τον φακό κεφαλής μου, εκεί κάτω.

Η αλήθεια είναι ότι φοβάμαι μήπως στουμπώσει το σιφώνι αν ρίξω και νερό... παρόλο που με διαβεβαιώνουν οι δικοί μου ότι δεν υπάρχει πρόβλημα.... 

This is me

I can always remember myself as a kid, I loved to play football with the boys of my neighborhood. Girls didn't want to nail their clothes, or ruin their nails-in later years. Found so interesting police and mystery movies, than comedies. Couldn't tell I was a tomboy, just a girl with tough... interests.

I was still in high school when I started feeling seriously filled in with energy. Years passed, I grew up, finished college, got a job, no social life... until I met that guy.

Now I am 30 years old. Time finds me extinguish my energy in climbing and winter hiking. I am without a job for the last four years. I live with my friend, we have three lovely dogs. I spend my day at home. Trying to find a job. Trying new things that may fill me. Recently started a PMS in Computer Science. It costs a lot of money, I am not satisfied of the way it is taught. Sometimes, thoughts of stop spending my money on it, pass by. If it goes well, it may help me do something different, as always wanted to work among with the IT's. But it's so difficult. I'm not sure if I can make it. I find it so hard.

I am passionate in my job, always give the best of me. I know I can take tasks that haven't tried before, but the others just stay in my low profile and do not trust me. They cant see the glimpse in my eyes, my determination, they can't see how much I adore to work within a team. Being creative and thinking out of the box.

I don't know what to do... I have no time for myself, I feel like I'm drowning. Yet, I am still looking what I want to do in my life. And I am becoming older... friends in my age have already being married, having kids. I don't feel ready for this step. I probably will never feel ready. I don't know who am I. What I want to do. All I know is that adrenaline, inside me, is still breathtaking...
Want to get out and convert it in something helpful. Back in years I wanted to become a policeman, a fire fighter, or being in a rescue team. It was impossible at that moment.
But now, is it late? Should I bury this feeling and pretend I never felt it?
If I ignore it, it will chase me for the rest of my life, and won't leave me alone.
Last time I felt something equally strong, I made a choice and ended up with my love.
I strongly know that I am not just like the others. I can feel so deep a lot of things that can "drive" me in other ways.

I want to live my life as I can, in a very exciting way, do things just for me. Get hard trained, be free of family responsibilities. Want to make my life, in my way, not to be told what I should be doing at any moment.

I want to paint.
I want to play music tracks with other musicians.
I want to sing. To get my voice heard. I want to put all these feelings in a balance. Otherwise, I won't make it.

Want to learn things for me?
This is me.

Δαχτυλάκια

Πώς γίνεται το 95% των περιπτώσεων (δεν θα πω λιγότερο), να σαβουριάζουμε τα δαχτυλάκια των ποδιών μας σε γωνίες και αντικείμενα, τους καλοκαιρινους μήνες;;; και με γυμνά πέλματα να κυκλοφορούσαμε τον χειμώνα μες στο σπίτι, πάλι, αυτό το ποσοστό δεν το φθάνουμε.
Διαβολικό,ε;
Χτες τα ξημερώματα ήταν το πρώτο για την σεζόν, τετ α τετ, δαχτύλου με γωνία...

...πόρτας...

...ασφαλείας (όχι ότι κι ότι, μόνο φαρίνα Γιώτης)...

...και η πόρτα ασφαλείας, believe me, είναι πιο οδυνηρή από την κοινή ξύλινη πόρτα.
Ας τα πάρω από την αρχή.
Χθες το βράδυ, έπεσα για ύπνο νωρίς. Ο άλλος έβλεπε τηλεόραση στο σαλόνι, μαζί με τις μικρές. Η μία κοιμόταν του καλού καιρού. Η άλλη περιφερόταν, πότε στο χαλί, πότε στην μαξιλάρα της. Κάποια στιγμή σηκώθηκε και ζήτησε χάδια. Ο άλλος την παρότρυνε να πάει στο κρεββάτι της. Κι ενώ πήγαινε να κάτσει...έκανε τσίσα στην μαξιλάρα (ναι, για σκυλάκια μιλάμε). Κάπου εκεί ξύπνησα από το πήγαινε-ελα στην κουζίνα, και το έντονο μουρμουρητό. Με την σειρά μου, κατσάδιασα τον άλλον που βαριόταν να σφουγγαρίσει το σημείο, αλλά δεν βαριόταν να το ταμπονάρει με χαρτί κουζίνας. Άντρες! Μισές δουλειές πάντα.
Και εννοείται πως σφουγγάρισα επιτόπου, στις 2.30 πμ.

Πέφτω πάλι για ύπνο. Ο άλλος είχε νεύρα που η μικρή έκανε τσίσα, και μου κρατούσε κι εμένα μούτρα, οπότε έκατσε κι άλλο να δει τηλεόραση.
Κάποια στιγμή έρχεται για ύπνο.
Πολύ σύντομα, ξύπνησα από κάποια φωνή, ούτε που θυμάμαι τι έλεγε.
Σαν ωραία κοιμωμένη που ήμουν, έφτασα μέχρι το σαλόνι, και διαπίστωσα πολύ εύκολα ότι η ίδια η μικρή που προηγουμένως είχε κάνει τσίσα... έκανε και τα κακά της, αυτήν την φορά στην πάνα. Δεν έφαγε κατσάδιασμα γιατί πρόλαβε και πήγε στην πάνα. Αλλά ότι είχε κάνει μ@λ@κί@, το κατάλαβε και είχε κατεβάσει τα μούτρα μέχρι το πάτωμα.
Αποτέλεσμα, στις 4.15πμ, να μαζεύω τα κακάκια απ'όλο το δωμάτιο...και να κάνουμε υπομονή για σφουγγάρισμα και πλυντήριο το πρωί.
Άνοιξα την πόρτα να αφήσω έξω τα αποδεικτικά στοιχεία...και άτσα...! Το δάχτυλο που εξείχε από την σκισμένη μου παντόφλα (αυτήν που έσκισε η μικρή γλυκιά μου μπετονιέρα), χαιρέτησε ξαφνικά την πόρτα. Δαγκώθηκα, σιχτίρισα και κουτσαίνοντας συνέχισα το καθάρισμα.
Μετά από τέτοιο ξενύχτι, πέσαμε και οι τέσσερις, ξεροί για ύπνο.

Leave nothing behind: Made from Orange, Part 3

Συνταγή 3.1: Φρεσκοστυμμένος χυμός πορτοκάλι

Υλικά: Πορτοκάλια

Έχουμε και λέμε: 
Αποφλοιώνω τα πορτοκάλια, κρατώντας μόνο το πορτοκαλί μέρος.
Κάνω το προφανές, δηλαδή στίβω τα πορτοκάλια.

Left-overs: 
Πούλπα πορτοκαλιού, αυτή που περισσεύει εάν δεν την φάμε. 
(Πολλοί δεν το θέλουν, εγώ κάποτε το πετούσα, πλέον το τρώω με το κουταλάκι και μετά πίνω τον χυμό).

Κούπες πορτοκαλιού.


Συνταγή 3.2: Συμπυκνωμένος χυμός πορτοκάλι
Αν έχουμε πραγματικά, πολλά πορτοκάλια, και δεν προλαβαίνουμε να τα καταναλώσουμε άμεσα, μπορούμε να φτιάξουμε συμπυκνωμένο χυμό πορτοκαλιού. Φυλάσσεται στο ψυγείο ή στην κατάψυξη, και αραιώνεται το 1/4, με νερό (για ένα ποτήρι χυμού) ή ανθρακούχο νερό (για αναψυκτικό) ή προστίθεται σε αλκοόλ.

Υλικά: 
600 ml φρεσκοστυμμένος χυμός πορτοκάλι (σουρωμένος)
1 Kg Ζάχαρη
500 ml Νερό
Πορτοκαλόφλουδες από 4-5 πορτοκάλια (μόνο το πορτοκαλί μέρος)

Έχουμε και λέμε:
1. Σιγοβράζω για περίπου 15 min τις πορτοκαλόφλουδες και το νερό.
2. Προσθέτω την ζάχαρη, και βράζω σε πιο δυνατή φωτιά μέχρι να πήξει το σιρόπι.
3. Αποσύρω από την φωτιά και προσθέτω τον χυμό πορτοκάλι, ανακατεύοντας καλά.
4. Αφήνω να κρυώσει κι έπειτα τοποθετώ σε μπουκάλια.

Left-overs: 
Πούλπα πορτοκαλιού.
Κούπες πορτοκαλιού.

Συνταγή 3.3: Άλειμμα πορτοκαλιού

Υλικά:
100 gr χυμό πορτοκάλι (εγώ έβαλα πούλπα πορτοκαλιού) 
100 gr βούτυρο ή μαργαρίνη (θα χρειαστούμε λιγότερο)
75 gr ζάχαρη (θα χρειαστούμε ελαφρώς λιγότερο)
3 αυγά (εγώ έβαλα 1)
Ξύσμα από ένα πορτοκάλι (προαιρετικά)

Έχουμε και λέμε:
Λοιπόν, εδώ η αυθεντική συνταγή χρησιμοποιεί χυμό πορτοκάλι. Ο χυμός πορτοκάλι έχει πιο έντονη γεύση από την πούλπα, οπότε, ακόμα και 100 gr πούλπας να χρησιμοποιήσουμε, καλό θα ήταν να μειώσουμε τις ποσότητες από τα υπόλοιπα. 
Το λέω με σιγουριά, ως παθούσα, που το αποτέλεσμα μου βγήκε λίγο αρκετά βουτυρένιο, παρά με γεύση πορτοκάλι. Παρόλα αυτά, η υφή, χρώμα, ήταν πολύ εντυπωσιακά!

1. Χτυπάμε λίγο το/τα αυγό-ά ίσα να αφρατέψει-ουν.
2. Σε κατσαρολίτσα βάζουμε τον χυμό/πούλπα + βούτυρο +ζάχαρη + ξύσμα (προαιρετικά), σε χαμηλή φωτιά.
3. Ρίχνουμε και το αφρατεμένο αυγό, και ανακατεύουμε συνεχώς, μέχρι να δέσει το μείγμα.
4. Ζεστό όπως είναι, το αδειάζω σε αποστειρωμένο βάζο, και αποθηκεύω στο ψυγείο. Θα στερεοποιηθεί αργότερα.
Διατηρείται στο ψυγείο για περίπου ένα μήνα.

Left-overs: 0



Συνταγή 3.4.1: Καραμελωμένες πορτοκαλόφλουδες και πασπαλισμένες με ζάχαρη ή βουτηγμένες σε σοκολάτα.

Υλικά: 
Πορτοκαλόφλουδες (κούπες πορτοκαλιού)
300 gr Ζάχαρη
100 ml Νερό
Extra Ζάχαρη ή Σοκολάτα κουβερτούρα

Έχουμε και λέμε:
Για τις πορτοκαλόφλουδες, οι απόψεις διίστανται: Οι μισές συνταγές χρησιμοποιούν μόνο το πορτοκαλί μέρος, οι άλλες μισές χρησιμοποιούν ολόκληρη την φλούδα, μόνο που στην δεύτερη περίπτωση απαιτείται ένα βαρβάτο ξεπίκρισμα της τάξεως των 2 ημερών. 
Εσείς...κάντε ότι θέλετε.

1. Σε αναλογία 3:1 (Ζάχαρη : Νερό) βάζουμε να πάρει μία βράση, μόλις αρχίσει να κοχλάζει και να αφρίζει, ρίσχνουμε τις πορτοκαλόφλουδες, και αφήνουμε λίγο να βράσουν 10-15 min.
2. Τις αφαιρούμε, και τις απλώνουμε σε χαρτί ψησίματος. 
     3.1 Πασπαλίζουμε με την extra ζάχαρη, και αφήνουμε να στεγνώσουν για περίπου ένα 12ωρο.
ή
     3.2 Λιώνουμε την κουβερτούρα, ρίχνουμε εκεί μέσα τις καραμελωμένες πορτοκαλόφλουδες, και απλώνουμε στο χαρτί ψησίματος. Τοποθετούμε και στην κατάψυξη/συντήρηση για πιο γρήγορη στερεοποίηση.

Left-overs: 0


Συνταγή 3.4.2: Ρολό γλυκό του κουταλιού, πορτοκάλι

Υλικά: 
Πορτοκαλόφλουδες (Κούπες από πορτοκάλια)
Ζάχαρη
Νερό
Χυμό από 1 λεμόνι ή γλυκόζη (για συντήρηση)

Έχουμε και λέμε:
Οι αναλογίες εδώ είναι 1 kg πορτοκαλόφλουδες : 1,2 kg Ζάχαρη : 1,20 ml Νερό

1. Κόβουμε προσεκτικά τις πορτοκαλόφλουδες, σε μακρόστενο σχήμα, ιδανικά να μπορεί να τυλιχθεί και να σχηματισθούν ρολάκια.
2. Τοποθετούμε σε κατσαρόλα με νερό.
3. Τις ξεπικρίζουμε για 1-2 ημέρες, αλλάζοντας το νερό 2-3 φορές την ημέρα. (Πετάμε και το τελευταίο νερό).
4. Αφήνουμε να στραγγίξουν.
5. Τυλίγουμε σε ρολό κάθε μία φλούδα, και τις στερεώνουμε σε οδοντογλυφίδες. Αν χωράνε και δύο ρολάκια σε μία οδοντογλυφίδα, ακόμα καλύτερα.
6. Σε κατσαρόλα βάζουμε Ζάχαρη + Νερό, και αφήνουμε να πάρει μία βράση, χωρίς να ανακατέψουμε. 
7. Όταν αρχίσει να αφρίζει, ρίχνουμε μέσα τα ρολάκια.
8. Χαμηλώνουμε την φωτιά αναλόγως, ώστε να σιγοβράζει.
9. Χρειάζεται έως 1h για να δέσει καλά το σιρόπι, ή όποτε το δείτε εσείς. Ανά τακτά χρονικά διαστήματα, ανακατεύουμε απαλά.
10. 5-10 min πριν το τέλος, προσθέτουμε και τον χυμό λεμονιού ή την γλυκόζη, ανακατεύοντας να πάει παντού.
11. Αποσύρουμε από τιν φωτιά, και αφήνουμε να κρυώσει.
12. Αφαιρούμε τις οδοντογλυφίδες, και τοποθετούμε σε βάζα. Περιχύνουμε με το σιρόπι για να το σκεπάσει.
Ready!
Διατηρείται σε μέρος ξηρό και δροσερό, και στο ψυγείο τους καλοκαιρινούς μήνες.

Left-overs: 0


Συνταγή 3.4.3: Προσανάμματα για το τζάκι ή κεριά ή διακοσμητικά.

Υλικά: Κούπες από πορτοκάλια

Τις κούπες από τα πορτοκάλια, αν δεν θέλουμε να τις κάνουμε φαγώσιμο, μπορούμε να τις αφήσουμε να αποξηραθούν.
Έχω διαβάσει ότι γίνονται πολύ καλά προσανάμματα για το τζάκι.
Επίσης, αν τις γεμίσουμε με κερί που θα έχουμε λιώσει, βάζοντας και φυτίλι, γίνεται εξαιρετικό αρωματικό κεράκι μιας χρήσεως (μετά θα χρειαστεί να πετάξουμε τις κερωμένες κούπες, τελικά).
Τέλος, μια όμορφη ιδέα είναι να τρυπήσουμε τις αποξηραμένες κούπες στο κέντρο, να περάσουμε σπάγκο, να τις στερεώσουμε μεταξύ τους σε κάποια απόσταση, και να τις κρεμάσουμε σε κάποιο ξυλαράκι. Πορτοκαλένιο mobile! 

Left-overs: 0